“Hoe gaat het met je?” We stellen elkaar die vraag regelmatig, maar eigenlijk weten we niet altijd wat het antwoord daarop is. Niet omdat we elkaar iets willen voorhouden, maar omdat we zelf soms ook niet zo goed weten hoe het met ons gaat.

Er zijn mensen die daar nauwelijks bij stilstaan. Zij zijn gewend om door te gaan en richten hun aandacht vooral op wat er moet gebeuren. Een drukke periode op het werk? Nog even de schouders eronder. Slecht geslapen? Komt vanavond wel weer goed. Sneller geïrriteerd dan normaal? Waarschijnlijk gewoon een beetje druk. Vaak gaat dat lange tijd prima. Het kan zelfs een kwaliteit zijn dat je niet bij iedere tegenvaller uit balans raakt en gewoon verder kunt. Tegelijkertijd kan het er ook voor zorgen dat signalen van overbelasting pas worden opgemerkt als ze zich al behoorlijk hebben opgestapeld.

Bij anderen is het bijna het tegenovergestelde. Zij zijn zich juist heel bewust van wat er in hun lichaam en emoties gebeurt. Ze merken snel dat hun energie anders is, dat ze gespannen zijn of dat hun stemming verandert. Dat bewustzijn kan helpen om vroegtijdig bij te sturen. Maar ook daar zit een grens aan. Als je voortdurend bezig bent met hoe je je voelt en iedere verandering probeert te begrijpen of te verklaren, kan die aandacht voor jezelf juist onrust opleveren.

We verschillen dus behoorlijk in de mate waarin we stilstaan bij onszelf. En er is niet één ideale manier om dat te doen.
Misschien kun je het vergelijken met het dashboard van een auto. Je hoeft niet tijdens iedere kilometer naar ieder lampje te kijken om veilig te kunnen rijden. Maar het is wel belangrijk dat je merkt wanneer er iets begint te knipperen. Bij jezelf werkt het eigenlijk niet anders. Je hoeft niet voortdurend te analyseren hoe het met je gaat, maar het helpt wel als je veranderingen in je energie, stemming of lichamelijke spanning opmerkt.
Daarbij is het belangrijk om een signaal niet meteen als een probleem te zien. Een slechte nacht betekent niet dat er iets mis is. Een drukke week betekent niet automatisch dat je overbelast bent. En een periode waarin je wat minder energie hebt, hoeft niet te betekenen dat je niet goed functioneert. Het gaat er vooral om dat je kunt opmerken dat er iets veranderd is en jezelf vervolgens de vraag stelt of dat iets is waar je aandacht aan wilt geven.
Juist op het werk is dat relevant. We verwachten vaak dat mensen zelf aangeven wanneer het te veel wordt, maar voordat iemand dat kan aangeven, moet diegene meestal eerst herkennen wat er bij zichzelf gebeurt. En dat herkennen is niet voor iedereen even vanzelfsprekend. De één loopt gemakkelijk een tijdje door zonder te merken dat de rek eruit begint te raken, terwijl de ander misschien al veel eerder signalen opmerkt, maar daar vervolgens moeilijk van kan loskomen.

Daarom is het waardevol om af en toe bewust een moment te nemen om stil te staan bij hoe het met je gaat. Niet alleen wanneer je ergens last van hebt, maar ook wanneer het eigenlijk gewoon goed gaat. Hoe is mijn energie? Hoeveel ruimte ervaar ik? Kan ik voldoende herstellen van mijn werk? Hoe is mijn stemming de afgelopen tijd geweest? En zijn er dingen die ik opmerk waar ik iets mee wil?
Dat is de gedachte achter onze Mental Check-In. Een laagdrempelig moment om even uit de dagelijkse drukte te stappen en bewust te kijken naar je mentale welzijn. Niet om van ieder signaal een probleem te maken, maar om eerder op te merken wanneer er iets verandert en daar, als dat nodig is, het gesprek over aan te gaan en gericht in actie te komen.
Want als we wachten tot iemand zelf zegt dat het niet meer gaat, ben je eigenlijk te laat en is de kans op verzuim groot. zijn we soms al behoorlijk laat. Preventie zit juist in het eerder opmerken van veranderingen, er niet meteen een oordeel aan verbinden en samen kijken wat iemand nodig heeft om het werk op een gezonde manier uit te voeren en duurzaam inzetbaar te blijven.

Meer weten over onze Mental Check-In, klik hier.